दर्शनवीर शाक्य
जन्म /स्थान – ने.सं. ११०० चिलागा द्वादसी, जमः येँ । मां/बा – प्रज्ञादेवी शाक्य, नरेशवीर शाक्य । शिक्षा – एम वि एस, स्नातकक्तोर नेपालभाषा । कृति – ख्याली मुना भाग १,२, विश्वया न्यापु मचा बाखं ब्वः – ३, शायद मतिना धयागु, मनया गथः, नागरसर्वस्व । संकिपा बाखं पाखे – द मिथ, द मिथ –०, इन्द्रायणी, घोषक (धकिं बाखँ), ब्याहा यानागु लच्छि मदुनि, द स्ट्रिंग इन्च्यान्टर्स
हस्तलिखित ग्रन्थ लेखनया शुरु इलंनिसें हे विविध विषयस नेपाःया अनेक लिपित छ्यलाबुला जुयाः च्वंगु खनेदइ । भाषा न्ह्याःगु हे जूसां नेपाःया मौलिक लिपित छ्यलाबुला च्वंगु अनेकौ ग्रन्थ हे नेपाःया साहित्यिक सम्पदा जुयाच्वंगु दु । न्ह्याथेंजाःगु विषयवस्तुयात कयाःनं च्वयातःगु ग्रन्थत लिपा नेपालभाषा नं अनुवाद यानाः थुकिया संरक्षण झीथाय् जुयाच्वंगु दु । थुजोगु आपालं हस्तलिखित ग्रन्थत दुर्लभ जुयाः नं नेपालय् उपलब्ध जुयाच्वंगु दु । थुजोगु दुर्लभ ग्रन्थया लिधंसाय् हे नेपाःया प्रचीन साहित्य अतिकं समृद्ध जुयाच्वंगु दावी दु । तर विडम्वना धायेमाः, अज्यागु साहित्यया अध्ययन, अनुसन्धान व विश्लेषण नेपालय् अति हे म्हो जुयाच्वंगु दु ।
प्राचीन इलंनिसें हे मानव जीवनया लक्ष्यभूत प्यंगु पुरुषार्थय् “काम”यात महŒवपूर्ण पुरुषार्थकथं कयातःगु दु । संस्कृत भाषाय् थ्वनाप स्वापू दुगु तःधंगु साहित्य भण्डार दु । प्यंगु पुरुषार्थ धायेबलय् धर्म – नैतिक कर्तव्य, अर्थ – भौतिक आवश्यकतायात पूवंकेगु, काम – संतानोत्पति व मोक्ष – जन्म, मरण चक्रं मुक्ति वा जीवनया दुखं मुक्ति । कामशास्त्रया आधारशास्त्रकथं महर्षि वात्स्यायनरचित कामसूत्रयात कायेगु याः । तर थुगु शास्त्रया प्रणेता धाःसा मखु, छाय्धाःसा थ्व स्वयां यक्वः न्ह्यः हे थुगु शास्त्र पिदने धुंकूगु खः । रचनाया ल्याखं कामसूत्र कौटिल्यया “अर्थशास्त्र” थें हे — चुस्त, गंभीर, अल्पकाय जुयाः विशाल व अनेक अर्थ दुथ्यानाच्वंगु ग्रन्थ खः निगुलिं ग्रन्थया शैली समान जुयाच्वंगु दु — सूत्रात्मक । रचना काल धाःसा तसकं पानाच्वंगु दु, अर्थशास्त्र मौर्यकालया खःसा कामूसूत्र सातवाहनकाल अथवा गुप्तकालया खः ।
मध्ययुगय् कामशास्त्र विषय आपालं ग्रन्थत पिदन । थुकिया मूल आधार वात्स्यायनया ग्रंथरत्न हे खः अले रतिक्रीडाया विषयस न्हूगु तथ्यत विशेषकथं न्ह्यब्वयेगु ज्या जुल । थुकथंया अनेक ग्रंथकारतय्गु आपालं तिका अतिकं प्रसिद्ध जुल । उकि मध्ये नागरसर्वस्व (पद्मश्रीज्ञान कृत) छगू नं महŒवपूर्ण ग्रन्थ खः । कलामर्मज्ञ ब्राह्मण विद्वान वासुदेवपाखें प्रेरित जुयाः बौद्धभिक्षु पद्मश्रीज्ञान थुगु ग्रन्थ च्वःगु खः । थ्व ग्रन्थ ३१३ श्लोक व ३८ परिच्छेद दुगु खः । ंथुगु ग्रन्थयात १०गू शदीया जूगु अनुमान यानातःगु दु ।
नेपालभाषा अनुदित जुयाच्वंगु नागरसवस्र्वया अध्ययन नेवाः समाज, भाषा व संस्कृतिया विषय आपालं अनुसन्धान जुइफइगु संभावना दु । थुजोगु मह्रत्वंजाःगु ग्रन्थ आंशिक रूपय् हे जक जूसां थौंकन्हेया बोलिचालिया नेपालभाषा नं दुथ्याकाः पिथने फूगु नं तःधंगु उपलब्धि खः । थुकथंया मेमेगु प्राचीन ग्रन्थत सर्वसुलभकथं प्रकाशित जुयावना धाःसा नेपालभाषा साहित्यया समृद्धि स्वतः प्रमाणित जुयावनी ।
