नेपालभाषा साहित्य ख्यलय् चर्चित नां पूर्ण ताम्राकार खः । थी थी साहित्यिक विधाय् च्वसा न्ह्याकाच्वना दिइम्ह वय्कःया लिपांगु सफू हलिमलिं खः । थुगु सफूया पिकाक नार्गाजुन पब्लिकेशन, यल खः ।
‘हलिमलि’ नेवाः संस्कृतिया अज्यागु प्रतिक खः गन थी थी सियातःगु बुबः, मरिचरि ब्वयाः छगू बांलाःगु आकृति कियातःगु दइ । थुकि दुथ्यानाच्वनीगु विविधतां हे हलिमलिया सुन्दरता पिदनी खः । थ्व प्रकृतियात हे ल्वय्क नां छुना च्वमि पूर्ण ताम्राकारया इलय् व्यलय् थी थी पत्रपत्रिकाय् पिदने धुंकूगु च्वसुया छाय्पा जुयाः थुगु सफू पिदंगु दु । सफू दुने थी थी विधाया च्वसु दुथ्याना च्वंगु दु ।
च्वमि ताम्राकारया अध्ययनशील बानीया कारणं नेवाः भाषा, जाति, संस्कृति व सभ्यताया अनेक च्वसु ब्वनेगुलिइ नुगः क्वसा । उकथं हे नेपालभाषा साहित्यया थी थी साहित्यिक विधाया च्वसु अध्ययन यायेगु व उकिया समालोचनात्म टिप्पणी यायेगु याना दिइ । थुगु सफू दुने नं उजोगु हे कृति दुथ्याना च्वंगु दु । विशेषत साहित्य इतिहास, नेवाः संस्कृति सम्बन्धी च्वसु थुकि दुथ्यानाच्वंगु दु । उकथं हे च्वमि स्वय्मं इलय्ब्यलय् रचना यानातःगु साहित्यिक च्वसु नं थुकि दुथ्याकातःगु दु ।
विवेचनात्मक साहित्यिक कृतिया विषय वय्कलं न्हू पुलां च्वमिपिनिगु सफूया समिक्षात्यमक च्वसुत तःदँ न्ह्यवनिसेया न्ह्यब्वया वयाच्वंगु दु ।
थुगु सफू दुने नेवाः जाति, नेवाः संस्कृति विषयया महत्वपूर्ण च्वसू दुथ्याना च्वंगु दु । नेवाः पहिचानया मनन यायेत, नेवाः संस्कृतिया खँ थुइकेत स्वयं नेवाःत नं जागृत जुइमाःगु मान्यता दु । च्वमि ताम्राकारया सांस्कृतिक च्वसुत नेवाः संस्कृतिया विशेषता न्ह्यब्वयाः संस्कृतिप्रति सचेत यायेगु कुतः च्वमिया दु ।
च्वमि ताम्राकार छम्ह प्रगतिशिल च्वमि व समालोचक खः । वय्कःया साहित्यिक कृति प्रगतीशील व प्रगतीवाद सिद्धान्तय् लिधनाच्वंगु खनेदु थें वय्कलं यानाबिइगु मेमेपिं साहित्यकारतय्गु कृति नं थ्व हे सिद्धान्तया लिधंसाय् जुयाच्वंनेगु याः । थुगु सफुतिइ वय्कलं ने.सं ११०० निसें ११३९ तक्क दुने थी थी पत्रिकाय् पिदंगु आत्मपरक निवन्धत दुथ्याका तःगु दु । वय्कःया निवन्धय् कल्पना, न्यनाखँ स्वयां नं यथार्थयात महत्व बियातःगु दु ।
