नेपालभाषा साहित्य विकासया निंतिं व च्वमिपिनिगु कृति अझं ब्यापक यायेगु निंतिं नार्गाजुन पब्लिकेशन, यलपाखें अनेक सफूत पिथनेगु यानाच्वंगु दु । थ्व हे झ्वलय् नरेश अमात्यया आखे चिबाखं सफू पिदंगु दु । ‘आखे’ नेवाः संस्कृति छगू विशुद्ध खँग्वः खः । वा दुने जाकि अले जाकिया पूर्ण स्वरूप आखे खः । थ्व कुचा जुइमज्यू, बागः जुइमज्यू, जाकिया पूर्णरूप दुसा हे जक थुकिं आखेया मान्यता कायेफइ । उकथं हे नरेश अमात्यया आखे चिबाखं सफू चिबाखं साहित्यया पूर्ण रूप दुगु सफूकथं कायेफइ ।
आखे बाखं सफू दुने ७० पू चिबाखं दुथ्याना च्वंगु दु । चिहाकलं च्वयेवं हे जक चिबाखंया मान्यता दइमखु । उकिदुने अनेक बाखंया संरचना लिसें पूर्णता दयेमाः । नरेश अमात्यया चिबाखं ब्वनेबलय् थुकिया पूर्णता खंके फइ । समाजय् जक मखु थःगु जीवन, जःखः न्ह्यानाच्वंगु हरेक घटना, परिघटना, परिवेश, संगती, विसंगती, अन्याय्, अत्याचार, पीडा, मनोविज्ञान चिबाखंया मर्म खः । अज्यागु हे घटनाया न्हाय्कं थ्व आखे जुयाच्वंगु दु । नेपालभाा साहित्यय् थुगु सफू चिबाखंया अभावयात पूर्ति यानाब्यूगु अनुभव यायेफइ ।
चिबाखं मात्र घटना विश्लेषण वा चित्रण जक मखु । छम्ह च्वमिं समाजयात सचेत यायेगु निंतिं थःगु च्वसा न्ह्याकी, अले ब्वनामितय्त उगु घटनाया विश्लेषण वा संश्लेषण यायेत बाध्य याना च्वनी । अज्यागु घटना च्वमिया आक्रोस जुइफु, सचेतना जुइफु अझ अज्यागु घटनापाखें ब्वमित सचेत जुइमाः धयागु सन्देश नं जुइफु । थुजोगु परीधी थ्व चिबाखं सफू पूर्णरूपं ताःलाःगु खनेदु ।
सफू यइपुक्क छायेपिइत एबस्ट्रायक्ट् चित्र तयातःगु दु । वस्तव अजागु किपा हे नं छगू कथंया चिबाखं खः गुकिं ब्वनामितय्त उगु चित्रं कल्पनाशील याना बिइ । उकथं हे बाखंत फुक्कं हे चिहाक, तर पूर्णता लुइके फइ । तर नरेश अमात्यया चिबाखं ब्वने धुंकाः छम्ह ब्वनामिया नुगलय् न्ह्यब्वइगु न्ह्यसः धयागु चिबाखंया धार न्ह्यावलें मगाः मचाः, असन्तुष्टि व विद्रोह जक खः ला? जीवनय् सकरात्मक सोच व सन्तुष्टिया खँ चिबाखंया विषय जुइ फइमखुला ? बाखं नं धायेत्यंगु सन्देश ब्वनामितय्गु निंतिं प्रष्ट जुयाच्वंगु दु । थुकथंया चिहाबाखं मेमेपिं चिहाः बाखंच्वइपिन्त नं छगू दसी जुइफइ ।
च्वमिपाखें नेपालभाषा चिबाखं साहित्य विकास व लोकंह्वाकेगुया निंतिं मेमेगु कृतिया नं आशा यायेफइ । चिबाखं न्हू विधा जक मखु थ्व सकरात्मक व नकरात्मक स्थितिया न्हाय्कं नं जुइ फयेकेमाः ।
